آخرین اخبار

دو رمان «بامداد خمار» فتانه حاج‌سیدجوادی و «موزه معصومیت» اورهان پاموک، روی کاغذ چندان هم بی‌ربط به یکدیگر نیستند. هر دو رمان، قصه یک عشق را در مرکز خود قرار داده‌اند عشقی که از یک انتخاب شخصی آغاز می‌شود و به مرور، زندگی شخصیت اصلی را زیر و رو می‌کند. از طرف دیگر، هر دو کتاب از نظر حجم نیز در محدوده‌ای قرار می‌گیرند که برای اقتباس تلویزیونی، ماده اولیه مناسبی به شمار می‌رود. «بامداد خمار» در برخی چاپ‌ها حدود ۴۴۰ صفحه است و «موزه معصومیت» نیز بسته به چاپ و ترجمه، حدود ۵۳۰ تا ۵۶۰ صفحه دارد. اما وقتی...

سیدوحید موسوی‌راد- «نکبت» از آن نمایش‌هایی است که قصه‌اش در ظاهر درباره یک اتفاق قدیمی است، اما خیلی زود مشخص می‌شود مسئله اصلی، خودِ آن اتفاق نیست؛ مسئله این است که آدم‌ها با گذشته‌ای که هرکدام به شکل متفاوتی به یاد می‌آورند، چه می‌کنند. نمایش نوشته استفن بلبر، در بازخوانی پویا سعیدی، ما را به اتاقی محدود می‌برد؛ فضایی بسته که قرار است محل یک دیدار دوستانه باشد، اما کم‌کم به اتاق بازجویی خاطرات تبدیل می‌شود. وینس و جان، دو دوست قدیمی، هرکدام روایت خودشان را از گذشته دارند و همین تفاوت روایت‌هاست که موتور اصلی نمایش را روشن می‌کند....

شاید اگر نمایش «مده‌آ» به کارگردانی حمیدرضا نعیمی را ۱۵ یا ۲۰ سال پیش می‌دیدیم، بسیاری از ایده‌ها، دیالوگ‌ها و حتی شیوه مواجهه کارگردان با متن می‌توانست برایمان تازگی داشته باشد. در آن زمان، قرار دادن یک تراژدی کلاسیک در نسبت با مسائل اجتماعی و سیاسی روز، شکستن ساختارهای آشنای اجرایی یا تأکید بر وجه زنانه یک شخصیت تاریخی می‌توانست تماشاگر را غافلگیر کند اما غافلگیر کردن تماشاگر در دهه ۱۴۰۰ به تلاشی بیش از این نیاز دارد. مخاطب امروز تئاتر و سینمای ایران، مخاطبی نیست که فقط درون مرزهای تولیدات داخلی حرکت کند. او همزمان با آثار ایرانی، تئاتر...

ذبیح‌الله منصوری پدیده‌ای منحصربه‌فرد در تاریخ مطبوعات و ادبیات عامه‌پسند ایران است. نویسنده‌ای که نامش با صدها کتاب گره خورده و آثارش برای نسل‌هایی از مخاطبان، یکی از نخستین مواجهه‌ها با کتاب، روایت و جهان ادبیات بوده است. از همین رو، بررسی او بیش از آنکه بازخوانی کارنامه یک مترجم یا نویسنده باشد، تلاشی برای فهم بخشی از تاریخ فرهنگ عمومی ایران است. مستند «مشت‌زنی در رینگ ترجمه» به کارگردانی حنیف شهپرراد و تهیه‌کنندگی آریان عطارپور به سراغ همین شخصیت پیچیده رفته است. شخصیتی که اطلاعات درباره زندگی خصوصی و خانوادگی‌اش بسیار اندک است، اما آثارش در حافظه چند نسل...

احمد محمدتبریزی- «خانه دوست کجاست» یکی از روشن‌ترین نمونه‌های سینمای عباس کیارستمی است؛ فیلمی که از دل جست‌وجوی ساده یک کودک برای بازگرداندن دفتر مشق دوستش، به مفاهیمی چون اخلاق، مسئولیت و همدلی می‌رسد. سینمای عباس کیارستمی، بیش از آنکه سینمای اتفاق‌های بزرگ و دراماتیک باشد، سینمای کشف معنا از دل رخدادهای کوچک است. سینمایی که در آن یک راه رفتن ساده، یک گفت‌وگوی کوتاه یا حتی اشتباه یک کودک، می‌تواند به نقطه آغاز تاملی درباره اخلاق، مسئولیت و نسبت انسان با دیگری تبدیل شود.هنر کیارستمی همین‌جا شکل می‌گیرد. او به جای آنکه برای رسیدن به معنا، جهان را بزرگ‌تر...

سیدعباس صالحی شنبه (۲۴ مردادماه) در آیین رونمایی از «صندوق پژوهش و فناوری توسعه فرهنگ و هنر» اظهار کرد: همواره ذهن بنده با موضوع «صنایع خلاق» درگیر بوده است؛ این حوزه در اقتصاد جهانی با جایگاهی که داشته و دارد اهمیت قابل‌ توجهی پیدا کرده است، علاوه بر آن ظرفیت‌های زیادی در این حوزه در کشور وجود دارد که با تحقق این ظرفیت‌ها فاصله داریم و به همین دلیل این موضوع توجه مرا به خود جلب کرده که چگونه می‌توانیم این فاصله را کاهش دهیم. وی گفت: روندی که امروز در جهان شاهد آن هستیم نشان می‌دهد صنایع خلاق از...

سید‌وحید موسوی‌راد- وسواس(Obsession)، فیلم ترسناکی که علاوه بر کم هزینه بودن ساخت، به دست یوتیوبری معروف در سطح جهانی تولید شده و تا الان با توجه به استقبال طرفداران این فیلم، چندین برابر هزینه، سودآور بوده است.داستان فیلم درباره پسری است که عاشق دوست قدیمی خود می‌شود، با این حال او جرئت گفتن حس واقعی خود را ندارد و درنهایت دست به دامان وسیله ای می‌شود که به اصطلاح آرزوها را برآورده می‌کند.او آرزو میکند که آن دختر، او را دوست بدارد. آرزوی او براورده می‌شود، اما داستان جوری که او میخواهد پیش نمی‌رود. عشق آن دختر به تدریج از...

استعفای کوروش سلیمانی از مدیریت مجموعه تئاترشهر را نباید دست‌کم گرفت. متن کوتاه، اما معنادار او تصویری از نوعی بن‌بست در ساختار مدیریت تئاتر ایران ارائه می‌دهد. بن‌بستی که به گفته او، ادامه کار را تنها با «پذیرفتن شرایط تحمیلی، ناصواب و نادرست» ممکن می‌کرد که در نهایت سلیمانی حاضر به پذیرش آن نشد. مدیری از دل تئاتر  کوروش سلیمانی نه مدیری کم‌تجربه بود، نه چهره‌ای بیرون از فضای تئاتر، نه فردی فاقد اعتبار حرفه‌ای. او از نسل هنرمندانی است که سال‌ها در تئاتر فعالیت کرده، مورد احترام بخش بزرگی از جامعه نمایشی است و برخلاف برخی مدیران، زبان هنرمندان...

دوم مرداد ۱۴۰۵، چراغ عمر بازیگری خاموش شد که اگرچه نامش بیش از هر چیز با خنده، شیرین‌کاری و نقش‌های ماندگار کمدی گره خورده بود، اما در قاب سینما و تلویزیون، چهره‌ای فراتر از یک کمدین داشت. اکبر عبدی، بازیگری بود که مخاطب عام او را با لبخند به یاد می‌آورد، اما مرور کارنامه‌اش نشان می‌دهد بخش مهمی از حافظه تصویری تاریخ ایران نیز با بازی او شکل گرفته است. بازیگری که بارها از درون کتاب‌های تاریخ، خاطرات، سفرنامه‌ها و پژوهش‌های تاریخی به پرده سینما و قاب تلویزیون آمد و به شخصیت‌هایی جان بخشید که پیش از آن فقط روی...

در ماه‌های اخیر، اتفاقی امیدوارکننده در تئاتر ایران بیش از گذشته به چشم می‌آید و آن بازگشت ادبیات به صحنه است. نگاهی به فهرست نمایش‌های در حال اجرا نشان می‌دهد شمار قابل توجهی از کارگردانان، به جای تکیه بر متن‌های شتاب‌زده یا ایده‌های کم‌جان نمایشی، سراغ رمان‌ها و نمایشنامه‌های شاخص جهان رفته‌اند. از هاروکی موراکامی و لنا آندرشون گرفته تا جی. کی. رولینگ، فرانتس کافکا، آنتوان دوسنت‌اگزوپری، ژان تولی، ژان پل سارتر، آنتون چخوف و وجدی معوض، همه آثارشان حالا روی صحنه تئاتر ایران جان گرفته است. این اتفاق از آن جهت اهمیت دارد که بخشی از تولیدات تئاتری در...