شکلهای زندگی: دوقطبی داستایفسکی-تولستوی
ژان ژنه گفته بود که پنج، شش بچه را دیده که در پارکی جنگبازی میکردند، آنان به دو لشکر تقسیم شده، آماده حمله بودند. میگفتند دارد شب میشود، اما صلات ظهر بود. تصمیم گرفتند یکی از بچهها شب شود، کوچکترین بچهها به عنصر زمان بدل شد و نماد شب شد. او «لحظه» بود، «زمان» بود و «تقدیر ناگزیر» بود. چنین مینمود که از دوردست با آرامش دایرهای سنگین از اندوه و شکوه شامگاهی نزدیک میشود. همین که نزدیکتر شد، بچههایی که نقش بزرگتر را بازی میکردند، ناراحت شدند؛ زیرا کودک زودتر از موعد آمده بود؛ بنابراین لشکریان از دو طرف...
