حضور انوشه انصاری و فیروز نادری به نمایندگی از اصغر فرهادی روی صحنه مراسم اسکار برای دریافت اسکار بهترین فیلم خارجیزبان اگرچه اتفاق نوظهوری بود، اگرچه در اسکار برخلاف جشنواره فجر خودمان از اینخبرها نیست و نبوده که بیش از ٧٠درصد برندگان خارجیاش در مراسم اختتامیه حاضر نباشند و جوایز به کاردارهای سفارتهای بینامونشان آنها اهدا شود، اما در عینحال برخلاف گفتههای برخی از کارشناسان وطنی اینگونه هم نبوده که تاریخ چنین رخدادی را در اسکار به یاد نداشته باشد. اسکار مواردی را به ثبت رسانده که برنده مجسمه رویایی اسکار به هر دلیل نتوانسته در مراسم حاضر شده و اسکارش را دریافت کند. حالا یکی مثل اصغر فرهادی به دلیل سیاسی و قانون ضدمهاجرتی دونالد ترامپ بوده و یکی هم مثلا مرگ. در مطلب زیر به مواردی که برندگان به دلایلی دیگر و حتی گاه به دلایل غیرسیاسی در مراسم اسکار شرکت نکرده بودند، اشاره شده است…
مارلون براندو، اعتراض به سیاستهای آمریکا!
شاید قدیمیترین مورد غیبت در مراسم اسکار به مورد مارلون براندو مربوط شود. افسانه دنیای بازیگری که در روز مراسم نهتنها خود در مراسم حاضر نشد که نمایندهای روی صحنه فرستاد که شوک حاصل از حضورش تا مدتها ورد زبانها بود. مارلون براندو شاید سرشناسترین و مهمترین برنده غایب در مراسم اسکار باشد. غایبی که نبودش با پیامها و سروصداهای زیادی در سراسر دنیا مواجه شد. این بازیگر که در طول عمر بازیگریاش دو بار موفق به دریافت جایزه اسکار شد، بار نخست بیهیچ مشکلی روی صحنه آمد و به قول پدرانمان مثل بچهآدم جایزهاش را گرفت. او آن اسکار را بهخاطر بازی در فیلم «در بارانداز» گرفته بود، فیلمی که خود فیلمی بحثانگیز بود و الیا کازان در توجیه خیانت خود در جریان تحقیقات ضدکمونیستی مک کارتی که موجب ممنوعالکارشدن دهها سینماگر درجهیک به بهانه کمونیستبودن شد، آن را جلوی دوربین برده بود و طبیعی هم بود که بازیگر تازهکار چنین فیلم نهچندان خوشنامی بیدردسر روی صحنه رفته و مجسمه طلایی خودش را بگیرد… اسکار دوم براندو اما داستان متفاوتی دارد و نکته جالب توجه این است که عکسالعمل مارلون براندو در پنجم مارس ۱۹۷۳در قبال دومین اسکارش نیز واکنشی بسیار متفاوت بود. این بازیگر قدیمی که بعد از بازی در نقش ویتو کورلئونه در فیلم پدرخوانده موفق به دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد اسکار شده بود، به نشانه اعتراض به سیاستهای آمریکا و همدلی هالیوود با این سیاستها از حضور در مراسم انصراف داد و به جای خودش یک دختر سرخپوست را با لباسهای آپاچی برای دریافت جایزه فرستاد. دختر سرخپوست در روی صحنه در پیامی از طرف مارلون براندو درباره غیبت او اینطور گفت: امشب به جای مارلون براندو به این مراسم آمدهام و او از من خواسته تا به شما بگویم که با تمام احترام حاضر به قبول این جایزه ارزشمند نیست و دلیل آن رفتاری است که صنعت فیلمسازی با بومیان آمریکا داشته…
دالتون ترامبو، لیست سیاه
باز هم اسکار و باز هم جریان سیاستهای آمریکا. این بار اما عدمحضور در اسکار ارادی نبود، بلکه چارهای برای برنده اسکار باقی نمانده بود. شرایط عجیب و رکود طولانی اقتصادی آمریکا که در دهه ٣٠ کمونیستها را در این کشور بدل کرده بود به افراد و تفکری جذاب برای عموم، در دنیای سینما نیز تأثیر خود را گذاشته بود و درواقع سینماگران پرشماری دلبسته این تفکر شده بودند. مک کارتی با دیدن چنین شرایطی بود که کمیته فعالیتهای ضدکمونیستی را پایه ریخت و در جریان فعالیت این کمیته بود که افزایش شمار کمونیستهای این کشور مک کارتی را واداشت لیست سیاهی را ترتیب دهد تا از این طریق افراد زیادی ازجمله روشنفکران و هنرمندان به اتهام کمونیستبودن شغل خودشان را از دست بدهند. یکی از این افراد دالتون ترامبو بود. فیلمنامهنویسی که اسمش در این لیست سیاه وجود داشت، اما با همه اینها در همین دوره ترامبو توانست دو جایزه اسکار را به خاطر فیلمنامههایی که نوشت از آن خود کند. جایزههایی که هیچکدام از آنها به دست خود ترامبو داده نشد و ترامبو در طول همه این سالها مجبور بود با اسم مستعار به فعالیت مشغول باشد. نخستین اسکار او به خاطر فیلمنامه تعطیلات رمی بود. ترامبو در این فیلمنامه به جای اسم خودش از اسم دوست فیلمنامهنویسش ایانهانتر استفاده کرده بود تا نام او بهجای خودش بهعنوان بهترین فیلمنامهنویس مراسم اسکار خوانده شود. فیلمنامه «شجاع» دومین کار ترامبو بود که برنده اسکار شد ولی باز هم خبری از اسم و حضور دالتون ترامبو نبود، چون در این کار هم او مجبور به استفاده از نام مستعار رابرت ریچ شد تا این شخصیت خیالی نامش بهعنوان برنده اسکار سال ۱۹۵۷ خوانده شود…
وودی آلن، نوازندگی در یک کلوب
مورد عجیب و غیبت وودی آلن در مراسم اسکار میتواند بخشی از روحیات خاص این نابغه دنیای کمدی را روشن کند. وودی آلن که تاکنون در مقام کارگردان، بازیگر و فیلمنامهنویس بیش از ۲۱بار نامزد اسکار شده و از این ۲۱بار سه بار برنده این جایزه سینمایی بوده، جالب است بدانید که در طول همه این دفعات تنها یک بار در اسکار شرکت کرده است. او هرگاه که با پرسشی در این مورد مواجه شده گفته که هرسال به جای حضور در مهمانی اسکار ترجیح میدهد همان شب به همراه گروه جازش در یک کلوپ به نوازندگی بپردازد.
رومن پولانسکی، جرم
پولانسکی از محبوبترینهای دنیای سینماست، کارگردان معتبر و محترم لهستانی که کارهایش الهامبخش کارگردانهای زیادی در آمریکا بوده است. در مرور برندگام غایب در مراسم اسکار نام پولانسکی هم به چشم میخورد. در حقیقت در اوایل قرن جاری او هم جزو غایبان چندین ساله مراسم اسکار به حساب آمد. دلیل غیبتش اما برخلاف بقیه رنگوبوی جرم و دادگاههای قضائی را داشت. در مورد این کارگردان باید دانست که رومن پولانسکی درسال ۱۹۷۷ به جرم تجاوز به یک دختر ۱۳ساله متهم شناخته شد. این موضوع منجر به فرار پولانسکی از آمریکا به فرانسه شد تا او دیگر به این کشور برنگردد. پولانسکی در سال ۲۰۰۲ بهخاطر فیلم پیانسیت برنده بهترین کارگردانی در اسکار شد اما در آن حضور نداشت. پرونده دادگاه رومن پولانسکی اما همین چند روز پیش ختم به خیر شد و این کارگردان بعد از حدود ۴٠سال مجوز ورود به آمریکا پیدا کرد…
هیث لچر، مرگ
غمانگیزترین غیبت ستارگان در مراسم اسکار به این بازیگر مربوط میشود. بازیگری که بیش از بقیه نقشهایش برای بیشتر سینمادوستان یادآور شخصیت جوکر در فیلم شوالیه تاریکی است. فیلمی که لچر بهخاطر بازی در آن موفق به دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد، اما چندی قبل از مراسم اسکار ۲۰۰۸ به علت مسمومیتهای دارویی جان خودش را از دست داده بود و از حضور در این مراسم بازماند تا جایی که در مراسم اسکار پدر و مادر او آخرین جایزه فرزندشان را با خود به خانه بردند..
