1 از میان نویسندگان بزرگ قرن نوزده تنها دو نفر از عصر خود پیشی گرفتند: بالزاک و استاندال. بالزاک به عنوان نویسنده بورژوازی از «فرد» آغاز می‌کند اما به تدریج درمی‌یابد که «فرد» هرچند قدرتمند از چنان قدرتی برخوردار نیست که آزاد باشد بنابراین از جهانی می‌گوید که گرچه از فرد آغاز می‌شود اما بر فرد تسلط پیدا می‌کند. در مقابل بالزاک، استاندال است که با جهشی زمانی دنیایی را به تصور درمی‌آورد که در آن فرد آزاد است؛ تا بدان اندازه آزاد که «خود» را از هر قیدوبند اخلاقی رها می‌کند تا زندگی‌اش را در مسیر سرنوشتی غیرقابل پیش‌بینی...