یلدای 98 مثل سالهای پیش با یکسری برنامه تکراری گذشت و انگار تا وقتی این مدیران در صداوسیما هستند این افراد هر سال با یک شکل و شمایل برنامه اجرا می‌کنند و نباید انتظار خلاقیت و شگفتی از آنها داشت.

چرا علی ضیا نمی‌تواند از سطح یک مجری معمولی فراتر برود؟

احمد محمدتبریزی – علی ضیا سابقه نسبتا زیادی در اجرا دارد اما هیچ‌گاه نتوانسته خودش را در حد یک مجری تراز و درجه یک نشان دهد. ضیا در طول این سالها از یک حد معمولی فراتر نرفته و برنامه‌هایی که اجرا کرده پربیننده نشده است. ضیا بار دیگر در برنامه یلدای 1398 نشان داد خیلی نمی‌توان روی او به عنوان یک مجری حرفه‌ای و جریان‌ساز چیزی شبیه علیخانی و فردوسی‌پور حساب کرد. مشخص است این مجری بیش از هر چیزی از حمایت‌های سازمانی برخوردار است و همین دلیل ماندگاری‌اش روی آنتن تلویزیون شده است.

علی ضیا برخلاف مجری‌هایی مثل علیخانی و فردوسی‌پور در اجرا چند مشکل اساسی دارد. او قدرت بداهه ‌گویی آنها را ندارند و گاهی نمی‌داند چه حرفی را در چه زمانی بگوید. همین ویژگی چند بار برایش مشکل‌آفرین شده و حاشیه‌هایی را درست کرده است. بداهه‌گویی برای مجری‌ها یک اصل مهم به شمار می‌رود و کسانی که فاقد این توانایی باشند در لحظات حساسی در اجرایشان می‌مانند.

نکته منفی دیگر در کارنامه اجرای ضیا، نداشتن روحیه و توان چالش‌گری است. ضیا در طول سالهای فعالیتش نتوانسته در مقام یک مجری چالش‌گر ظاهر شود و بیشتر در مقابل مهمانانش منفعل و خنثی عمل می‌کند. همین نکته منفی سبب شده تا او را هیچ‌گاه جزو مجری برنامه‌های چالش برانگیز به حساب نیاوریم تا بیشتر در حد برنامه‌های سرگرمی و فان باقی بماند.

همچنین این مجری قدرت چالش برانگیزی و تحلیل مهمان و موقعیت صحنه را ندارد. این ویژگی به ویژه در ویژه برنامه یلدا به خوبی خودش را نشان داد. ضیا از روی کاغذ سوال‌های دیکته شده را می‌پرسید و حتی هنگام خواندن این سوالات قدرت تفکیک و تشخیص سوال بد از خوب را نداشت. اگر او می‌توانست آنی در ذهنش سوال طراحی کند و همان را از مهمانش بپرسد نیاز نبود تا با یکسری سوال‌های بی خاصیت از پیش نوشته شده برنامه‌اش را پیش ببرد.

او در مواجهه با کالدرون به سوالات یخ و لوس بسنده کرد در حالیکه مربی پرسپولیس خیلی جلوی دوربین ظاهر نمی‌شود و می‌شد با پرسیدن چند سوال درست و حسابی به پربار شدن برنامه‌اش کمک می‌کرد. ضیا وقتی روبروی همای پرواز هم نشسته بود با پرسیدن یک مشت سوال بی خاصیت کمک زیادی به مخاطبان در شناخت مهمان برنامه‌اش نکرد. ضیا در حالی این فرصت‌سوزی‌های متعدد را انجام داد که مهمان‌هایش خیلی عادت به آمدن به تلویزیون و نشستن جلوی دوربین ندارند. سوالات از پیش نوشته شده‌ای که ضیا از همای پرواز پرسید اوج بی‌سلیقگی و غیرحرفه‌ای گری یک مجری پرسید. همای در پاسخ سوال‌های او جواب خاصی نداشت و تنها به یک لبخند اکتفا می‌کرد.

آنچه که از علی ضیا در ذهن مخاطبان نقش بسته بیشتر حاشیه‌ است تا یک اجرا حرفه‌ای بدون نقص. ضیا برای رسیدن به جایگاه حرفه‌ای گری راه درازی در پیش دارد. او برای رسیدن به چنین جایگاهی باید از حضور بی وقفه روی آنتن دست بردارد و بیشتر مطالعه کند و بخواند. قطعا این دوری به پختگی و بلوغ او کمک خواهد کرد.

یلدای 98 مثل سالهای پیش با یکسری برنامه تکراری گذشت و انگار تا وقتی این مدیران در صداوسیما هستند این افراد هر سال با یک شکل و شمایل برنامه اجرا می‌کنند و نباید انتظار خلاقیت و شگفتی از آنها داشت.