مخاطبان جدی تئاتر نام مهین صدری را بیشتر با نمایش «همهوایی» به یاد میاورند. نمایشی که به دلیل در آمیختن زندگی سه زن و توجه به جزئیات و ریزهکاریهایش در نگارش بسیار دیده و ستوده شد و نویسندهاش را برگزیده بخش نمایشنامهنویسی جشنواره سی و سوم تئاتر فجر کرد.
به گزارش تیترهنر، صدری در همهوایی با دست گذاشتن بر نقاط حساس و کلیدی سه زن، مونولوگهایی را نوشت پر از تعلیق و لحظات احساسی دارد. مونولوگهایی که در تاثیرگذاری و برانگیختن حس مخاطب کاملا موفق بودند و تماشاگر را به خوبی درگیر زندگی این زنان میکرد.
مهین صدری پس از این موفقیت، اصرار زیادی به تکرار فرمول نمایشنامه «همهوایی» داشت. انگار او بر روی تکنیک روایی قفل شده و جور دیگری قادر به نوشتن نیست. نمایش ناموفق از «زیر زمین تا پشت بام» با همکاری افسانه ماهیان به روی صحنه رفت و نتوانست تماشاگرانش را با خود همراه کند.
صدری این روزها نمایش «نفر دوم» را در تماشاخانه ایرانشهر به روی صحنه دارد. صداقت او در ابتدای نمایش قابل ستایش است وقتی که به روی صحنه میآید و از قفل شدن ذهنش برای نوشتن میگوید. شاید به نوعی میخواهد خودش را از داستانی که در ادامه میخواهیم ببینیم مبرا کند و بگوید این نمایش تمام توان و استعداد من نیست. خیلی زیرکانه میخواهد بگوید متن را از سر اجبار نوشتهام و به دلیل قول و قرارهای قبلی برای اجرای یک نمایش چاره دیگری نداشتهام.
«نفر دوم» دوباره با اتکا به همان تکنیک روایی «همهوایی» شروع میشود. گویا صدری برای نگارش فقط توان نوشتن چنین موقعیتهایی را دارد و این سبک نگارش بهترین راه فرار است. دوباره مونولوگهایی که این بار با دیالوگ هم همراه شدهاند و کلی پیچ و تاب می خورند تا به گوش مخاطب برسند.
نمایش قرار است ضدجنگ همراه با نقدهایی اجتماعی باشد. متناسب با وقایع تاریخی پیش میرود و به سال 1395 و جنگ در سوریه میرسد. میخواهد بگوید جنگ و مرگ مثل نشانی روی لباسهایمان جا خشک کرده و از بین نمیرود و چرا باید افراد دیگری را وارد این دنیای وانفسا کنیم.
«نفر دوم» توان همراه کردن مخاطب را ندارد. فرمول امتحان شده صدری برای این نمایش جواب نمیدهد. هر چند در صحنههایی سعی کرده با اشک و نالههای ستاره اسکندری احساسات تماشاگرش را برانگیزد ولی این ترفندها هم جوابی به بهتر شدن اثر نمیدهد. «نفر دوم» گنگ، معطل و در مواقعی خسته کننده است. صدری هنوز در موفقیت نمایش «همهوایی» مانده و مجالی برای رهایی پیدا نمیکند.
