حال بد این روزهای تئاترمان همچنان ادامه دارد و انگار قصد تمام شدن ندارد. هر دم از این بام بری میرسد و خبرهای شگفتانگیز از دنیای تئاتر در رسانهها میپیچد.
به گزارش «تیتر هنر» مدت زمان زیادی است که خبرهای عجیب و غریب زیادی از حضور غیرتئاتریها بر روی صحنه به گوش میرسد. موضوعی که باعث دلخوری و نارضایتی پیشکسوتان صحنه شده و آنها از حضور این افراد در نمایشها گلایه کرده بودند.
جمشید مشایخی با انتقاد از شرایط فعلی بازیگری تئاتری گفت: تئاتر خیلی سخت است اما سوال من این است که چرا هر کسی را برای بازی در صحنه دعوت می کنند؟ چرا فوتبالیست ها و یا هنرپیشه های خوشگل سینما را به تئاتر می آورند؟
بعد از حضور پر حرف و حدیث پژمان جمشیدی در چند نمایش، پای افراد دیگری از حوزههای دیگر به تئاتر باز شد. استقبال مردم و رونق خوب این سالهای نمایشها چهرههای مشهور سینمایی را مجاب کرده تا با استفاده از محبوبیت و شهرتشان بر فروش کارها بیفزایند و در سودشان شریک باشند.
محسن کیایی به دلیل مشهور شدنش در سینما در چند نمایش بازی کرد. لادن مستوفی، بهنوش بختیاری، امیر جدیدی، مهناز افشار، محمدرضا فروتن همه در این سالها تجربه بازی در نمایشهایی را داشتند و اغلب تجربههای ناموفقی را از سر گذراندند. حضور مهناز افشار در «دورهمی زنان شکسپیر» یا محمدرضا فروتن در «عاشقانههای ناآرام» برای آنها یک شکست تمام عیار بود. درآخرین نمونه هم شهاب حسینی با نمایش «اعترافات» به تئاترشهر آمده و باید دید او از پس مسئولیت جدیدش برخواهد آمد یا خیر.
حضور بازیگران تلویزیون مثل نگار فروزنده و نرگس محمدی هم چنگی به دل نمیزد و آیندهای تاریک را برای حضور این چهرهها رقم زد. نقطه تاسفبار بعدی حضور بدون سنخیت ترانهسراها و فیلمنامهنویسان بر روی صحنه بود. جایی که روزبه بمانی و امیرمهدی ژوله با بازی در نمایشهایی با انتقادات زیادی روبهرو شدند.
حالا در تازهترین اتفاق حضور یکی از رپخوانهای زیرزمینی که هنوز مجوز خوانندگیاش صادر نشده را شاهد هستیم. قرار است صفت در نخستین اجرای رسمی خود به عنوان خواننده در نمایش «لامبورگینی» به روی صحنه برود. نمایشی که سیامک صفری و اشکان خطیبی هم در آن بازی میکنند.
تئاتر این روزها چشمانداز روشنی ندارد. نگاه اقتصادی کاملا بر نگاه هنری و محتوایی سایه انداخته و ارزش آثار را پائین آورده است. فروش بیشتر ملاک به روی صحنه رفتن آثار شده و روزگار مایوس کنندهای را برای مخاطبان جدی تئاتر رقم زده است. نگاه کاسبکارانه برای به اجرا بردن نمایش که موجب اختلافاتی میان اهالی تئاتر شده، این هنر شریف را از رسالت اصلی خودش دور خواهد کرد و جایگاه سخیف و پیشدستانه برایش رقم خواهد زد. اتفاقی که چند سالی است با شیبی تند شروع شده و قصد توقف ندارد.
نویسنده: احمد محمدتبریزی
