انرژی هدایت‌شده آنقدر تکنولوژی قدرتمندی است که می‌تواند برای گرم کردن یونوسفر مورد استفاده قرار بگیرد تا آب‌و‌هوا را به سلاحی جنگی بدل کند.

واژه هارپ (HAARP) کوتاه شده‌ عبارت برنامه پژوهشی یونوسفر فعال با فرکانس بالا (High Frequency‌ Active Auroral Research Program) است. هارپ پروژه‌ای کمتر شناخته‌شده‌ است؛ پروژه وزارت دفاع ارتش امریکا که انتقادهایی را در پی داشته و بحث‌هایی را در مورد قابلیت‌های به اصطلاح کنترل آب‌وهوا و فراتر از آن پیش کشیده است.

پس از سیل تبلیغات منفی، ارتش امریکا در سال ٢٠١٣ روند پیشروی این پروژه را تعطیل کرد، اگرچه شکی نیست که تحقیقات شبه-هارپ دیگری در پروژه‌های سری در جریان بود. این مقاله افشاگر فریب‌های افرادی است که عموم مردم را به سمت این ذهنیت هدایت کرده‌اند که هارپ وسیله‌ای تحقیقاتی است و ارزش کاربردی آن در ارتش بسیار پایین است.

اگرچه مسوولان پروژه هارپ این موضوع را انکار می‌کنند اما محققان طی تحقیقاتی مدعی شده‌اند که قابلیت‌های جنگ الکترونیکی این پروژه برای پیشبرد هدف ارتش امریکا در به دست آوردن «سلطه همه‌جانبه‌ تا سال ٢٠٢٠» و «در اختیار گرفتن شرایط جوی در سال ٢٠٢۵» طراحی شده‌اند. پژوهشگران دیگری ادعا می‌کنند که تکنولوژی‌های هارپ برای کنترل شرایط جوی، برای بروز زلزله، گردباد، سونامی و مختل کردن سیستم‌های ارتباطی جهانی و غیره به کار برده ‌شده و می‌شود.

این پژوهشگران به جنبه‌های اصلی این پروژه که هنوز هم به دلایل مشخصِ «امنیت ملی» محرمانه به شمار می‌روند، اشاره می‌کنند. اسناد و مدارک یکی از توسعه‌دهندگان اصلی هارپ در اداره ثبت اختراع امریکا و باقی مستندات این گفته‌ها را تایید می‌کنند و شکی نیست که سلاح‌های الکترومغناطیسی با قابلیت استفاده در جنگ‌ها وجود دارند. از طرفی برآوردهای رسمی از هزینه پروژه ٣٠٠ میلیون دلاری هارپ نشان‌ از هزینه‌های هنگفت‌تری در پشت پرده دارد. براساس وبسایت رسمی هارپ «هارپ تلاشی علمی است که با هدف مطالعه ویژگی‌ها و کارکرد یونوسفر شکل گرفته و تاکید ویژه آن بر اطلاع‌رسانی و استفاده از آن برای تقویت مخابرات و سیستم‌های نظارتی برای شهروندان و همچنین اهداف دفاعی است.» یونوسفر لایه‌ای حساس و فوقانی‌ترین لایه اتمسفر زمین است و ارتفاع آن در بالای سطح زمین از ۵٠ کیلومتر تا ١٠٠٠ کیلومتر در تغییر است.

وبسایت پروژه هارپ تایید می‌کند این آزمایش‌ها برای رساندن فرکانس‌های الکترومغناطیسی به پالس آتش‌مانند پرتوهای انرژی هدایت‌شده طراحی شده‌اند تا «موقتا ناحیه‌ای محدود از یونوسفر را تحریک کند.» برخی دانشمندان می‌گویند اختلال هدفمند این لایه حساس می‌تواند پیامدهایی جبران‌ناپذیر و حتی فاجعه‌آمیز داشته باشد. محققانی که هارپ نگران‌شان کرده‌ است، مانند دکتر میشل چوسودوفسکی از دانشگاه اوتاوا و دکتر نیک بگیچ از دانشگاه آلاسکا، مدارکی ارایه کرده‌اند که نشان می‌دهد این اختلال‌ها حتی می‌تواند منجر به وقوع زلزله، گردباد و کنترل آب‌وهوا شود.

خالق هارپ که بود؟

دکتر برنارد ایستلوند دانشمندی است که نامش با خلق و توسعه پروژه هارپ گره خورده است. وبسایت افشاگر او اطلاعات موثقی از نقش او در این پروژه ارایه می‌کند. ثبت اختراعی در سال ١٩٨٧ به نام دکتر ایستلوند با عنوان «روش و اسبابی برای تغییر اتمسفر، یونوسفر و/یا مگنتوسفر در منطقه‌ای از زمین» ثبت شده است.

در این ثبت اختراع که زمینه را برای شکل‌گیری هارپ فراهم کرده است، دکتر ایستلوند چند توضیح جالب دارد که آشکارا با ادعای اینکه هارپ فقط برای تحقیق مورد استفاده قرار می‌گیرد و نه برای اهداف جنگی و اهدافی مانند کنترل آب‌وهوا، مغایرت دارد. در اینجا چند توضیح را که کلمه به کلمه‌ای است که در ثبت اختراع او آمده، می‌خوانید:

‌در این آزمایش‌ها دمای یونوسفر تا صدها درجه افزایش داده شده است.

‌اسلوب و روشی برای ایجاد تداخل امواج یا حتی اختلال کامل مخابرات در منطقه وسیعی از زمین فراهم شده است. این اختراع نه تنها برای ایجاد اختلال در سیستم‌های مخابراتی ثابت روی زمین (یا همان سیستم‌های شهری و ارتشی) به کار می‌رود، بلکه برای ایجاد اختلال مخابراتی هوابرد و دریایی هم استفاده می‌شود. این ویژگی‌ کارایی‌های نظامی قابل توجهی خواهد داشت.

با این تکنولوژی این امکان در دسترس است… که با استفاده از یک یا چند پرتو [پیام‌های یک] شبکه مخابراتی را انتقال داد حتی با وجودی که برقراری ارتباط در سراسر دنیا مختل شده باشد.

‌می‌توان از این تکنولوژی برای مخابره پیام‌ و استراق سمع و شنود استفاده برد.

مقادیر بسیار زیاد نیرو را می‌توان بطور موثر تولید کرد و انتقال داد.

‌این اختراع تنوعی شگفت‌انگیز در… پیشرفت‌های بالقوه آینده ایجاد می‌کند. بخش عمده‌ای از اتمسفر می‌تواند تا ارتفاع غیرقابل انتظاری بالا برود؛ بنابراین موشک‌ها با نیرویی بسیار غیر قابل انتظار و غیر قابل طراحی روبه‌رو می‌شوند که منتج به ویرانی یا انحراف این موشک‌ها می‌شود. تعدیل آب‌وهوا امکان‌پذیر است؛ برای مثال با تغییر الگوهای بادی در اتمسفر بالایی یا تغییر الگوهای جذب خورشیدی با ساخت ذرات معلق اتمسفر که همانند لنز یا کانون عدسی عمل می‌کنند. غلظت ازون، نیتروژن، و غیره در اتمسفر را می‌توان به صورت مصنوعی بالا آورد.

‌همچنین پدافند بمب الکترومغناطیسی امکان‌پذیر است. میدان مغناطیسی زمین می‌تواند در ارتفاع مقتضی کاهش داده یا مختل شود تا میدان مغناطیسی را تعدیل یا حذف کند. دانش‌تان از علم هر چقدر که باشد، ممکن است با بررسی جزییات این ثبت اختراع مسائلی برای‌تان افشا شود. به خاطر داشته باشید از زمان ثبت این اختراع، که از آلاسکا چندین بار به عنوان مکان مناسب برای استقرار پایگاه هارپ یاد شده است، دولت بی‌چون و چرا تایید کرده است که مجموعه عظیمی از آنتن‌هایی را در آلاسکا ساخته است که قابلیت تداخل در یونوسفر را درست مانند آنچه در ثبت اختراع ایستلوند آمده است، دارد.

مستندهایی درباره هارپ

دو مستند مهم رسانه‌ای درباره هارپ، ساخته‌شده توسط شبکه عمومی CBC کانادا و History Channel، فعالیت‌های درون پروژه هارپ را به وضوح به نمایش می‌گذارد. مستند CBC که بسیار در مورد آن تحقیق شده است، شامل این نقل‌قول مهم می‌شود: «فقط نظریه‌پردازان توطئه نگران پروژه هارپ نیستند. اتحادیه اروپا این پروژه را مساله‌ای جهانی نامیده و قطعنامه‌ای تصویب کرده که در آن خواستار اطلاعات بیشتر در مورد خطرهای هارپ که سلامت انسان و محیط‌زیست را تهدید می‌کنند، شده است. برخلاف این نگرانی‌ها، مسوولان هارپ همچنان اصرار دارند که این پروژه از یک تاسیسات تحقیقاتی علمی رادیویی تهدیدآمیزتر نیست.»

در شماره ٢۴ اسناد اتحادیه اروپا که هارپ و سلاح الکترومغناطیسی مشابهی را زیر سوال می‌برد، می‌خوانیم که اتحادیه اروپا «هارپ را به دلیل تاثیر گسترده‌اش بر محیط زیست، مساله‌ای جهانی می‌داند و پیش از انجام هرگونه تحقیق و آزمایشی، خواستار بررسی پیامدهای قانونی، زیست‌محیطی و اخلاقی آن از سوی گروهی مستقل بین‌المللی است. » این سند افشاگر پس از این اعلام می‌کند که اتحادیه اروپا از انکارهای مکرر دولت امریکا برای ارایه مدارک و شواهد این پروژه به ستوه آمده است.

دو نقل‌قول از مستند History Channel:

«سلاح‌های الکترومغناطیسی… انرژی نامحسوس قدرتمندتری را نسبت به جریان‌های الکتریکی در صاعقه‌های رعدوبرق فراهم می‌کنند. نوعی از این سلاح می‌تواند موشک‌های دشمن را در آسمان مورد هدف قرار دهد. نوعی دیگر می‌تواند سربازان را در میدان جنگ نابینا کند. سلاحی هم هست که می‌تواند جمعیت پراکنده‌ای را با سوزاندن پوست‌شان تحت کنترل خود دربیاورد. اگر سلاح الکترومغناطیسی در شهری بزرگ منفجر شود در چند ثانیه تمام سیستم‌های الکترونیکی آن شهر را منهدم می‌کند. برای ساخت بمب‌های الکترومغناطیسی قدرتمند، از انرژی هدایت‌شده استفاده شده است.»

«انرژی هدایت‌شده آنقدر تکنولوژی قدرتمندی است که می‌تواند برای گرم کردن یونوسفر مورد استفاده قرار بگیرد تا آب‌و‌هوا را به سلاحی جنگی بدل کند. تصور کنید با یک سیل شهر ویران می‌شود یا توفان‌های پیچنده‌ای که ارتشی را که از راه زمینی وارد شهری می‌شوند، از بین می‌برند. اگر یک بمب الکترومغناطیسی در شهری منفجر شود، اساسا تمامی وسایل الکتریکی در خانه‌ها دچار نوسان می‌شوند و برق قطع می‌شود؛ این وسایل الکتریکی برای همیشه از کار می‌افتند.»

نهایتا، برای افرادی که هنوز به توسعه چنین سلاح‌های سری ویرانگری شک دارند، نقل‌قولی جالب از مقاله‌ای در پرتیراژترین روزنامه نیوزلند به نام «نیوزلند هرالد» در آستین داریم:

«پرونده‌های طبقه‌بندی‌نشده از طراحی آزمایش‌های فوق‌سری جنگ (جنگ جهانی دوم) در ساحل اوکلند برای ایجاد بمبی موج‌کشند خبر می‌دهند. مقامات وزارت دفاع امریکا اذعان کرده بودند که اگر این پروژه پیش از پایان جنگ کامل شود، به اندازه بمب اتم نقشی اساسی ایفا کرده است. جزییات بمب سونامی، که به عنوان Project Seal شناخته می‌شود، شامل اسناد ۵٣ ساله‌ای می‌شود که وزارت امور خارجه و تجارت ‍[نیوزلند] آنها را منتشر کرده است.» اگر ارتش محرمانه اسلحه‌ای را طراحی و توسعه داده که قادر به ایجاد سونامی طی نیم قرن گذشته باشد، چه نوع سلاح‌های مرگبار پیشرفته‌ای حالا در دسترس است؟ و چرا عموم مردم هنوز از سلاح‌های سری که طی ۵٠ سال گذشته توسعه داده شده‌اند، چیزی نمی‌دانند؟ مشخص است که ارتش ‍[امریکا‍] قابلیت ایجاد سونامی را دارد و احتمال می‌رود باعث وقوع زلزله و توفان هم بشود.

منبع / اعتماد