سیر نزولی هفت ادامه دارد/ مهمان‌های غیرمتخصص سینمای سیاسی ایران را بررسی کردند
سیر نزولی هفت ادامه دارد/ مهمان‌های غیرمتخصص سینمای سیاسی ایران را بررسی کردند

برنامه سینمایی «هفت» با موضوعیت سینمای سیاسی پی گرفته شد اما همچون سایر مباحث به دلیل اشتباه در انتخاب مهمانان برنامه، تا حدودی به بی‌راهه رفت و بحث‌ها جنبه شخصی پیدا کرد. به گزارش هفت هنر، برنامه سینمایی «هفت» این هفته در ساعت ۲۲:۳۰ با پخش گزارش حضور شماری از سینماگران ایران در راهپیمایی عظیم […]

برنامه سینمایی «هفت» با موضوعیت سینمای سیاسی پی گرفته شد اما همچون سایر مباحث به دلیل اشتباه در انتخاب مهمانان برنامه، تا حدودی به بی‌راهه رفت و بحث‌ها جنبه شخصی پیدا کرد.
به گزارش هفت هنر، برنامه سینمایی «هفت» این هفته در ساعت ۲۲:۳۰ با پخش گزارش حضور شماری از سینماگران ایران در راهپیمایی عظیم اربعین حسینی آغاز شد. برخی سینماگران کشورمان در این گزارش از شگفتی‌شان نسبت به عظمت چنین حرکتی و وسعت حضور شیعیان در سالگرد چهلمین روز واقعه کربلا، سخن به میان آوردند.
پس از بازگشت دوربین به استودیو، بهروز افخمی تاکید کرد که برنامه این هفته و هفته آینده «هفت» به سینمای سیاسی اختصاص یافته است. افخمی با اشاره به حواشی ساخت فیلم سیاسی در ایران، وعده داد که به علل ایجاد این حواشی و دلیل ساخت محدود فیلم‌های سینمایی در این برنامه پرداخته خواهد شد.
مهمانان اولین میزگرد هفت درباره سینمای سیاسی در این زمینه مهدی کرم پور و مهدی آذرپندار هستند. نکته جالب اینکه کرم پور با وجود سابقه کارگردانی، تجربه ساخت فیلم سیاسی ندارد و صرفاً در یکی از فیلم‌‎های اخیرش که توسط حوزه هنری تحریم شد، اشاره گذری به یکی از چالش‌های سیاسی دوران معاصر ایران کرده بود.
مهدی آذرپندار خبرنگار سینمایی که در چند سال اخیر از سوی دوستانش کوشیده شده به عنوان منتقد و متخصص معرفی شود نیز چهره برجسته‌ای در این حوزه نیست و بر این مبنا مشخص نیست طرفین گفت وگویی با موضوع «سینمای سیاسی» بر چه مبنایی انتخاب شده‌اند؟ هر دو مهمان برنامه که اساساً در این حوزه فعالیت نکرده‌اند، فیلم‌های سیاسی را با سینمای ایدئولوژیک و سینمای اجتماعی سیاه، اشتباه گرفتند و در ادامه نیز بحث به بی‌راهه رفت.
کرم پور درباره تعریفش از سینمای سیاسی گفت: اساسا زمانی که از سینمای سیاسی صحبت می کنیم، در واقع درباره نقد قدرت صحبت می کنیم. به یاد ندارم در تاریخ سینمای ایران هیچ زمان فرصت و اجازه این داده شده باشد تا نقد حاکمیت صورت گرفته باشد. هرچند سینمای پروپاگاندا و در جهت تبلیغ سیاست های حکومت بوده است و از سوی مقابل سینمایی که کارش غر زدن بوده است نیز بوده است.
بهترین بخش در برنامه این هفته پیرامون موضوع سیاسی، ویدیویی بود که پیش از گفت و گویی دو دوست افخمی پخش شد و حسن حسینی به عتوان یک کارشناس به بررسی تاریخچه سینمای سیاسی پرداخت و تعریف نسبتاً دقیقی درباره سینمای سیاسی جهان و ریشه‌هایش ارائه کرد. در نهایت این بحث همانگونه که مشاهده شد، به یک دعوای شخصی و توهین و اتهام زنی طرفین به همدیگر بدل شد و بهروز افخمی نیز که در چند سال اخیر علاقه ویژه‌ای به کشف توطئه پیدا کرده، به سمت یکی از مهمانان تمایل پیدا کرد و در نهایت این بحث بدون هیچ حاصل و خروجی برای مخاطب به پایان رسید.
در ادامه این برنامه، شاهد یک گفت و گوی خوب درباره یک تجربه سینمایی متفاوت بودیم و عوامل فیلم «جاودانگی» درباره این فیلم سینمایی صحبت کردند؛ فیلمی که یک «سکانس پلان» ۱۴۷ دقیقه‌ای است و با حضور مهدی فردقادری کارگردان سینما، نوروزبیگی تهیه کننده سینما و مارال فرجاد بازیگر این فیلم سینمایی مورد بررسی قرار گرفت. کارگردان این فیلم سینمایی با اشاره به اینکه چندین ماه برای این فیلم سینمایی تمرین شده، تاکید کرد دوازده بار این «سکانس-پلان» به صورت کامل ضبط شده و فیلم از این دوازده فیلمبرداری تدوین شده است. او تاکید کرد برداشتی که اکنون تماشاگر مشاهده می‌کند، آخرین برداشت است.

در بخش دیگری از «هفت» جمعه شب عوامل فیلم سینمایی «جاودانگی» به بحث و گفت و گو درباره این اثر پرداختند. مهدی فرد قادری کارگردان، جواد نوروزبیگی تهیه کننده و مارال فرجاد بازیگر این فیلم با بهروز افخمی درباره این فیلم صحبت کردند.

فردقادری در ابتدا صحبت‌هایش درباره پروسه تولید این اثر گفت: « ما ۶ ماه برای این فیلم بازی را تمرین می کردیم. و همزمان عوامل فیلمبردار و صدابردار تمرین می کردند. فیلم را ۱۲ بار تاانتهای ضبط کردیم و این فیلم، یکی از آن ۱۲ بارهاست. برخی پلان ها هم که خیلی دوست شان داشتیم خراب شد و مجبور شدیم کنار بگذاریم. در شب های اول کار کمی سخت بود و گیج بودیم اما به مرور بهتر شد تا اینکه در شب ششم اولین پلان درست را برداشت کردیم. برای تمرین در این مدت ۶ ماه در دفتر آقای نوروزبیگی اتاق ها را به شکل واگن های قطار تبدیل کرده بودیم و در آن تمرین می کردیم.»

مارال فرجاد بازیگر این اثر نیز تصریح کرد: « حس بازیگران از روز اول این بود که شاید اولین برداشت قطعی شود و نمی‌دانستیم که برداشت‌ها خوب نشده است. قرار بود یک ماه در قطار بمانیم ولی این مدت خیلی کمتر شد. ما قصه واگن‌های دیگر و خانواده‌های دیگر را نمی‌دانستیم و به ما نگفتند به این دلیل که تمرکزمان بر بازی و نقش خود کم نشود.»

فردقادری درباره شیوه پلان سکانس که در اثر تجربه کرده اظهار داشت: « من تجربه فیلم کوتاهی به همین صورت داشتم که «جاودانگی» نمونه بلند همان فیلم کوتاه است. در آن فیلم به این تجربه رسیدم که بهتر است بازیگران قصه خانواده های دیگر را ندادند تا تمرکزشان از بین نرود و حس کنند که در یک نمایش زنده تئاتر در حال بازی هستند. قصه ای این فیلم به نظر من قصه ای بود که به من می گفت نباید کاتی زده شود. چون روایت فیلم شبیه به یک رویاست که ممتد است و بدون هیچ مکثی در حال اتفاق است. چون قصه فیلم درباره پیرمردی است که به او گفته اند ۳ روز دیگر عمرش به پایان می رسد، و به مرور خاطرات گذشته اش می پردازد.»

جواد نوروزبیگی که تهیه کننده فیلم پر حاشیه این روزها «سلام بمبئی» نیز هست در «هفت» گفت: «وقتی مهدی فیلمنامه این فیلم را برایم آورد نزدیک به ۵۰۰ صفحه بود فکر کردم بعید است که یک فیلم سینمایی باشد، چون تقریبا ما این میزان از متن را برای یک سریال داریم. اما با تجربه ای که در فیلم «ماهی و گربه» دیدم، علاقمند شدم در این اثر همکاری کنم و تجربه خوبی بود.»

او افزود: «تجربه همکاری با سینمای هند در پروژه «سلام بمبئی» نیز تجربه بزرگی بود و فیلم سختی بود امیدواریم اکران خوب و پرفروشی داشته باشیم. تقریبا تمام بلیت‌های سینماهایی که پیش فروش شان آغاز شده است، تمام شده‌اند و به فروش رسیده‌اند.»

نوروزبیگی درباره شیوه اکران «جاودانگی» در گروه هنر و تجربه اظهار داشت: «من این نقد را به آقای علم الهدی نیز گفتم، این حق بچه‌های «هنر و تجربه» است که سانس‌های این فیلم‌ها را به فیلم‌های پرفروش ندهند. اما ایشان دلایل خودشان را داشتند. اما من قانع نشدم به هرحال فیلمی مثل «فروشنده» در حال اکران در همه سینماها هست و باید سالن های «هنر و تجربه» را وقف همین فیلم‌ها کرد.»

فردقادری نیز در همین باره افزود: « وضعیت نمایش فیلم در شهرستان ها کمی دچار مشکل شده است. مثلا در شهر اصفهان سینما سوره متعلق به حوزه هنری است و اگرچه فیلم در سایت سینماتیکت برای اکران در این سینما قرار گرفت، اما هیچگاه به فروش بلیط نرسید و نهایتا از این سینما کنار گذاشته شد. کاش دوستان توضیحی درباره علت این تصمیم شان بیان می‌کردند.»

سوال این برنامه، از این قرار بود که «به نظر شما چرا تعداد آثار تولیدی در حوزه سینمای سیاسی در ایران پایین است؟ ۱. ایجاد حاشیه برای فیلم و فیلمساز، ۲. ظرفیت نقدپذیری پایین سیاستمداران، ۳. عدم ریسک پذیری سینماگران، ۴. عدم تخصیص بودجه کافی از سوی نهادهای دولتی، ۵. استقبال پایین تماشاگران از آثار سیاسی»