آقای خیابانی عوام‌فریبی با اشک و آه ممنوع!
آقای خیابانی عوام‌فریبی با اشک و آه ممنوع!

جواد خیابانی در برنامه شبکه گذشته جام ملت‌های آسیا به حرف‌های کارلوس کیروش واکنش نشان داد و خود را وارد دعوای برانکو و کیروش کرد.

جواد خیابانی در برنامه شبکه گذشته جام ملت‌های آسیا به حرف‌های کارلوس کیروش واکنش نشان داد و خود را وارد دعوای برانکو و کیروش کرد. قصد دفاع از حرف‌های کیروش نیست ولی آنچه که دیشب خیابانی روی آنتن زنده به زبان راند،‌ جز یکسری حرف‌های کلی و بی‌ربط با تم احساسی هیچ چیز دیگری نبود.

به گزارش تیتر هنر،‌ یکی از ایراداتی خیابانی این است که زود احساساتی می‌شود و خیلی زود بر اثر احساساتش حرف می‌زند. احساس او معمولا در مواجهه با موضوعات حساس بر منطقش غلبه می‌کند و با اشک و آه حرف‌هایی می‌زند که ممکن است برخی را تحت تاثیر قرار دهد. حرف‌های کلی خیابانی در برنامه دیشب نه تنها کمکی به حل موضوع نکرد بلکه بازی با احساسات مردم و دامن زدن به اختلافات بود. حرف‌هایی کاملا از سر احساس و نه از سر منطق و عقل.

در اینجا چند نقد جدی به حرف‌های خبابانی را می‌آوریم تا ایشان متوجه شود که حرف‌هایشان نه تنها کمکی به ماجرای کیروش نکرد بلکه از سر بی اطلاعی باعث نفاق در تیم ملی فوتبال ایران شد.

  • کارلوس کیروش سرمربی رسمی تیم ملی فوتبال ایران است و با فدراسیون قرارداد حرفه‌ای دارد و فدراسیون باید به قراردادش متعهد باشد. این بحث در تمام دنیا رایج است و فدراسیون‌ها باید به تعهدات مالی‌شان که شامل برد و موفقیت می‌شود پایبند بمانند. پس حالا که فدراسیون تعهد کرده و با کیروش قرارداد بسته هیچ منتی بابت پایبندی بر تعهدات مالی‌اش ندارد.
  • اگر قرار باشد کسی از ریخت و پاش‌ها در فدراسیون فوتبال ناراضی باشد باید نخست از وضعیت دلالی و ورود بازیکنان خارجی بی کیفیت و خرج کردن پول بیت المال ناراحت باشد. کیروش یک مربی حرفه‌ای است و سابقه‌ مشخصی دارد. پس مثل هر کشوری ما پول می‌دهیم تا از تخصصش استفاده کنیم. او به تیم ملی شخصیت داده و تا به حال با او دو بار به راحتی به جام جهانی صعود کرده‌ایم و رتبه یک آسیا بوده‌ایم.

اما چه کسی می‌خواهد جواب پول‌هایی که برای خارجی‌هایی داده‌ایم که بدون انجام بازی از ایران رفته‌اند و پول کلانی را به جیب خودشان و دلال‌شان زده‌اند. پرسپولیس و استقلال هر سال میلیاردها تومان از پول بیت‌المال را به این بازیکنان خارجی داده‌اند و صدای کسی در نیامده است.

  • هر ساله میلیاردها تومان از جیب مردم ایران بابت شکایت از تیم‌های باشگاهی به جیب بازیکنان خارجی می‌رود و هیچ مسئول و مجری‌ای در کشور از این موضوع ناراحت نیست که چرا چنین هزینه‌هایی را باید متقبل شویم و اصلا چرا این پولها باید از دولت و بیت‌المال هزینه شود. اگر کسی داد ناعدالتی سر می‌دهد و گوشه چشمانش نمناک می‌شود باید سری به پرسپولیس دوره رویانیان بزند و سرنوشت میلیاردها تومانی که باد هوا شد را جویا شود.
  • در همه کشورها مبالغ زیادی را به سرمربی‌های شناخته شده می‌دهند و در این میان فدراسیون‌ها با جذب اسپانسر و کارهای جانبی تمام این هزینه‌ها را در می‌آورند. در این میان کیروش چه کاره است که فدراسیون فوتبال ایران عرضه جذب یک اسپانسر درست و حسابی را ندارد و تا کمر در کیسه بیت المال خم شده و از آن خرج می‌کند. مگر زمان صفایی فراهانی نبود که تمام هزینه‌های فدراسیون را اسپانسرها تامین می‌کردند و بودجه دولتی خرج مسائل دیگر می‌شد.

پس بهتر است جای استفاده از واژه‌های ناسیونالیستی با حالتی غمگین و تحریک مردم با واژه‌های مینی مالیستی، دنبال ایرادات در جای دیگری باشیم. کیروش هر پولی از فدراسیون گرفته بر اساس بندهای قراردادش گرفته و جای هیچ گله و شکایتی نیست. ما اگر راضی به پرداخت این پولها نبودیم از همان اول نباید با او قرارداد می‌بستیم.

  • با نگاهی به اخبار کشورهای اسیایی دیگر متوجه می‌شویم که آنان چه وحشتی از تیم یکدست ایران دارند. تمام کارشناسان فوتبالی تیم ملی ایران در چند سال اخیر را بهترین تیم فوتبال چند سال اخیر دانسته‌اند. در تیم ملی دیگر خبری از بازیکن سالاری و چند دستگی که همیشه دمار تیم را در می‌اورد، نیست و همه برای یک هدف وارد زمین می‌شوند و می‌جنگند. بسیاری از کشورها آرزوی داشتن چنین تیم فوتبال و چنین عرق ملی را دارند. پس قدرش را بدانیم. کلاهمان را کمی بالاتر بگذاریم و جلوی جریان فاسد دلالی در فوتبال را بگیریم تا خیلی از مسائل درست شود.

نویسنده: سیدوحید موسوی راد