ناگواری عادت به نبودن عزیزان

جمعه ۸ دی ۱۳۹۶ در ۱۸:۲۹


همه­‌ی این جدایی­ها، مرا ناخواسته به فکر آنچه جبران­ ناپذیر بود و روزی فرا می­رسید می انداخت، هرچند که آن زمان هرگز جدی به امکان زنده ماندن خودم پس از مرگ مادرم فکر نکرده بودم . عزمم این بود که یک دقیقه بعد از مرگ مادرم، خودم را بکشم. بعدا غیبت مادرم چیزهایی از این هم تلخ‌­تر به من آموخت. آموخت که آدم به غیبت عادت می­کند و این عادت به نبودن عزیزان از نبودنشان ناگوارتر است.

 

از کتای خوشی‌ها و روزها – مارسل پروست

اظهار نظر

*

نظرسنجی

  • در ماه رمضان علاقه‌مند به تماشای کدام برنامه هستید؟

    مشاهده نتایج

    Loading ... Loading ...

آخرین اخبار