خاطره ليلي گلستان از گرفتن مصاحبه با شاملو

جمعه 4 تیر 1395 در 17:47


ﯾﮑﯽ ﺩﻭ ﻣﺎﻩ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺷﺎﻣﻠﻮ ؛ ﺑﺮﺍﺩﺭﻡ ﮐﺎﻭﻩ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻥ ﺳﻮﺋﺪ ﺑﺎ ﺷﺎﻣﻠﻮ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﮐﻨﺪ . ﺳﺆﺍﻻﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﺎﻣﻠﻮ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺣﺎﻻ ﺩﺍﺷﺖ ﻣﯿﺮﻓﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ؛ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻋﻼﻗﻪ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺭﻓﺘﻢ . ﺭﻓﺘﯿﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪﺍﺵ ﺩﺭ ﻓﺮﺩﯾﺲ ﮐﺮﺝ . ﯾﮏ ﭘﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﺮﯾﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺭﻭﯼ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﭼﺮﺧﺪﺍﺭ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﭘﺘﻮﯾﯽ ﺭﻭﯼ ﭘﺎﯾﺶ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺯﺍﺭ ﻭ ﻧﺰﺍﺭ . ﺍﺯ ﺩﯾﺪﻧﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﺣﺎﻟﻢ ﺑﺪ ﺷﺪ . ﺷﺎﻣﻠﻮ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺑﺴﺘﻪ ﻭ ﺣﺎﻝ ﻧﺰﺍﺭ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺧﻮﺷﺎﻣﺪ ﮔﻔﺖ . ﮐﺎﻭﻩ ﺑﺮﺍﺩﺭﻡ ﺟﺎ ﺧﻮﺭﺩ . ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﺴﺖ ﺣﺎﻻ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺷﺎﻣﻠﻮ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻪ ﺳﺆﺍﻻﺕ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﻫﺪ . ﮔﯿﺞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﺑﺎ ﺩﺳﺘﯿﺎﺭﺵ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦ ﺭﺍ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﻧﻮﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺁﯾﺪﺍ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﺎﺿﺮﻧﺪ . ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎﺭﻩ ﺷﺎﻣﻠﻮ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺷﺪ . ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺁﯾﺪﺍ ﻣﻘﻮﺍﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺭﻭﯾﺶ ﺟﻮﺍﺑﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻂ ﺩﺭﺷﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﺟﻠﻮﯼ ﺭﻭﯼ ﺍﻭ؛ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﺎﺩﺭ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦ ﺩﯾﺪﻩ ﻧﺸﻮﺩ ! ﻭ ﺍﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺻﺪﺍﯼ ﺳﺤﺮﮐﻨﻨﺪﻩ؛ ﺯﯾﺒﺎ؛ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﻗﺒﺮﺍﻕ ﺟﻮﺍﺑﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺩﻥ ! ﻣﻦ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺷﺎﺥ ﺩﺭ ﻣﯽﺁﻭﺭﺩﻡ ﮐﻪ ﻋﺠﺐ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﻭ ﺍﻧﺮﮊﯼ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﯾﻦ ﺁﺩﻡ؛ ﻋﺠﺐ ﺁﺭﺗﯿﺴﺘﯽ ﺍﺳﺖ! ﺯﻧﺶ ﺁﯾﺪﺍ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﻘﻮﺍﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﻧﻪ ﺩﺍﻧﻪ ﻣﯿﮕﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﺮﻣﯽﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻣﻘﻮﺍﻫﺎ ﺟﻮﺍﺏ ﻣﯿﺪﺍﺩ . ﻓﯿﻠﻤﺒﺮﺩﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ؛ ﺷﺎﻣﻠﻮ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺑﺴﺘﻪ ﻭ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺭﻭ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ ﮐﺪﺍﻡ ﺷﻌﺮ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺑﺨﻮﺍﻧﻢ . ﻣﻦ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻢ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﻠﺪﺭﭼﯿﻦ ﺭﺍ ﮐﺒﺎﺏ ﻣﯿﮑﻨﯿﺪ ! ﮐﻠﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ . ﺑﻪ ﺑﺮﺍﺩﺭﻡ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩﻡ ﺩﻭﺭﺑﯿﻦ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﻨﺪ. ﺷﺎﻣﻠﻮ ﺷﻌﺮ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﺪ ﻭ ﻣﻦ ﺁﺭﺍﻡ ﺍﺷﮏ ﻣﯿﺮﯾﺨﺘﻢ . ﺷﺐ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﻮﺩ،ﯾﺎﺩﻡ ﻣﯽﺁﯾﺪ ﺍﺯ ﮐﺮﺝ ﺗﺎ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﻡ . ﺣﺎﻻ ﻫﺮ ﺩﻭﯾﺸﺎﻥ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ؛ ﻧﻪ ﮐﺎﻭﻩ ﻭ ﻧﻪ ﺷﺎﻣﻠﻮ …

منبع ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺷﻔﺎﻫﯽ ﺍﺩﺑﯿﺎﺕ ﻣﻌﺎﺻﺮ ﺍﯾﺮﺍﻥ

اظهار نظر

*

نظرسنجی

  • پس از بازگشایی مکان‌های عمومی، آیا به سینما، تئاتر و کنسرت می‌روید؟

    Loading ... Loading ...

آخرین اخبار