«اندیشه» برای چه کسی است؟(1)

دوشنبه 30 فروردین 1395 در 13:30


وقتی از اندیشه سخن به میان می آید می توان از مفهوم تفاوت سخن گفت. تفاوت میان هستنده ای به نام انسان و سایر موجوداتی که تا به حال شناخته شده اند چون انسان به عنوان موجودی اندیشنده دارای توانایی تغییر آگاهانه و تکامل ذهنی و عینی است که از این رهگذر می تواند بر محیط پیرامون خود احاطه و اشراف داشته باشد. حال باید گفت که اندیشه در انسان دارای چه کیفیتی است؟ آیا همگان توانایی برخورداری کیفی از این گزارۀ با اهمیت که به انسان ویژگی برتری را داده است را دارند؟
برای پاسخ به این سوال ها باید به ابعاد مختلف انسان در زندگی پرداخته شود. بی گمان انسان در نگاه اول دارای دو ساحت و دو نظام پیچیده است. اول ساحت مادی و عینی دوم ساحت ذهنی و نظام معنایی. انسان ها به طور معمول برای ساحت نخست به طور سیستماتیک و عمومی تلاش می کنند و زمینه های غریزی در این خصوص موجبات حرکت را فراهم می آورد. اما روی سخن این نوشتار با ساحت دوم زندگی بشری است. زیرا انسان با اتکا به این توانایی شگرف می تواند زمینه رشد و تکامل خود را به کار ببندد و از این رهگذر چه در زندگی مادی و چه در زندگی معنایی خود حرکتی رضایتمندگونه را ترسیم کند. مشخصاٌ اندیشه ویژگی ای محسوب می شود که تمامی انسان ها از آن برخوردارند اما تفاوت در نظام های اندیشه ای، از کیفیت و میزان عمق آنها بر می خیزد که چنین کیفیتی مستلزم آزادی فکر، آموزش نظام مند و اهمیت دادن به خودِ این تفاوت ذاتی(اندیشه) در بشر است. به این ترتیب هر نوع اندیشه ای با هر روش و معرفتی می تواند مورد وثوق انسان ها قرار بگیرد و در چارچوب منطقی خاص مورد ارزیابی قرار گرفته و خود را به محک بگذارد.
بی شک بار معنایی واژه اندیشه به ساحت درونی و معمولا غیر مادی انسان اشاره دارد و حرکت در این مسیر مستلزم کوشش فراوان و ممارست در عرصه فهم را می طلبد. حال در دنیای کنونی و با برجسته شدن هر چه بیشتر نظام مادی سوال اساسی در اینجاست که «اندیشه» برای چه کسی است؟

اظهار نظر

*

نظرسنجی

  • پس از بازگشایی مکان‌های عمومی، آیا به سینما، تئاتر و کنسرت می‌روید؟

    Loading ... Loading ...

آخرین اخبار